Anton Heyboer - Acryl op doek, gesigneerd m.o.

“Klaar! Gaat in de winkel, gelijk. (…) Honderdvijftig gulden”. Op zijn erf, in zijn zelf gebouwde woning, te midden van zijn vijf vrouwen, zet een wit geschminkte man met driftige gebaren in zo’n drie minuten een danseres op papier terwijl André van Duin en de camera van Van Duins sketchserie Thuis bij… toekijken. Zo kent Nederland Anton Heyboer (Sabang, Indonesië, 1924 – Den Ilp, 2005). Wat men doorgaans niet weet is dat Heyboer in de jaren 60 en 70 een gevierd kunstenaar was wiens werk werd aangekocht door het MoMA in New York, getoond op de Documenta in Kassel, en met grote tentoonstellingen werd geëerd in het Gemeentemuseum Den Haag en het Stedelijk Museum Amsterdam. In 1975 werd hij zelfs samen met David Hockney  en Lucian Freud in LACMA in Los Angeles gepresenteerd als een van de belangrijkste Europese schilders van dat moment. Veertig jaar na zijn laatste grote museale tentoonstelling wil het Gemeentemuseum de internationale kwaliteit van zijn oeuvre opnieuw voor het voetlicht brengen. De tentoonstelling toont de ontwikkeling van zijn oeuvre met de nadruk op de periode 1956-1977, maar belicht ook het ‘systeem’ waarmee de kunstenaar een manier vond om het leven voor zichzelf dragelijk te maken. Zo wordt duidelijk hoe het leven en werk van Heyboer onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.